Πέμπτη, 28 Μαΐου 2009

τα δέντρα τα καίμε ακόμα και στα μάτια μας μπροστά



Μιλώντας για φωτιές, κάποιες φορές είναι δύσκολο να δεις από που μπορεί να σου έρθουν. Το καημένο το πλατάνι, καθόταν ήσυχο στην γωνιά του τόσα χρόνια, μέχρις ότου είδε την περιοχή τριγύρω του να σφύζει από ζωή. Πελάτες, κόσμος και αποτσίγαρα... Τι να πούμε τώρα, το μεγάλο τασάκι έχουμε συνηθίσει να είναι ο δρόμος...

Το καημένο το δεντράκι, όπως κάθε πλατάνι που σέβεται τον εαυτό του είχε κάνει μια κουφάλα από κάτω όπου είχαν μαζευτεί αρκετά ξερά χόρτα. Έτσι άρχισε να καίγεται. Περίεργη ήταν η φωτιά του όμως, από μέσα, χωρίς να φαίνεται κάτι, παρά μόνο όταν είχε πυρώσει σαν καμίνι όλο το εσωτερικό δέντρο. Τότε το πήραν χαμπάρι οι γείτονες του. Αλλά ήταν μάλλον αργά. Δυό ώρες κάναν οι πυροσβέστες να το σβήσουν, τέτοιο καμίνι από μέσα ήταν. Ο καιρός θα δείξει αν την γλιτώσει ή όχι. Εύχομαι μόνο γιατί είναι κρίμα να χαθεί.

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2009

Ποδηλασίας συνέχεια

http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=SPEECH/05/320&format=PDF&aged=1&language=EN&guiLanguage=en

http://www.huffingtonpost.com/2009/05/06/bicing-barcelonas-communa_n_197050.html

Μιας και μιλάμε για ποδήλατα, δεν είναι κακή ιδέα όπως προτείνουν γενικότερα στην Ευρώπη να ξεκινήσουμε κάποιο πρόγραμμα που να προωθεί την χρήση τους. Δεν έχουμε και τις τεράστιες αποστάσεις στην Ρόδο για να καλύψουμε, τουλάχιστον στο Κέντρο της πόλης, ούτε και τις ανηφοριές του Σαν Φρανσίσκο...

Τώρα θυμήθηκα και το εκπληκτικό ποδήλατο του Γαβριήλ με τις τρεις ρόδες, τέλειο για μεταφορές και ψώνια... (το πουλάς;)

Αν είναι για χρήση SUV πάντως, το πρόγραμμα δεν χρειάζεται μιας και όλοι έχουν τρέξει να αγοράσουν και κάποιοι μάλιστα επιμένουν να τα βάζουν και εντός των τειχών για να το δούμε... Και να θαυμάσουμε τι; Πόσο κομπλεξικοί είναι; Τι το θες ρε φίλε το τέρας στην πόλη;

Άσχετο υστερόγραφο...
χθες με την πρώτη βροχούλα, έγινε της κακομοίρας από αυτοκίνητα πάλι το βράδυ... Άσε το ένα σκυλομπάρ που ακουγόταν μέχρι το Καστέλο. Βρεγμένη σανίδα που χρειάζονται μερικοί..

Τρίτη, 19 Μαΐου 2009

Ποδήλατα ΟΚ!

Για όσους ενδιαφέρονται, λύθηκε τελικά το πρόβλημα με τα ποδήλατα στην Παλιά Πόλη όπως με ενημέρωσαν δυο φίλοι της Δημοτικής Αστυνομίας. Επιτρέπονται. Και είναι λογικό αν αναλογιστούμε την ποιοτική αναβάθμιση στο κυκλοφοριακό που προσφέρουν, την οικολογική τους συμβολή, την ήσυχη τους κίνηση, την άσκηση και όλα τα άλλα καλά του ποδηλάτου που αγνοούν δυστυχώς οι περισσότεροι βαριεστημένοι συμπολίτες μου.

Είμαι σαφώς υπέρ των ποδηλάτων ως μέσων εντός (και εκτός) των τειχών, είναι εξαιρετικά αν τους προσθέσεις και μια δυο τσάντες ή ένα καλαθάκι για τα ψώνια σου. Δεν κάνουν θόρυβο και δεν τρέχουν σαν τους παλαβούς, απλά στην ανηφόρα είναι λίγο ζόρικα στην αρχή, μετά συνηθίζεις.

Επίσης καλό θα ήταν να επιδοτούνταν κάπως και τα ηλεκτρικά ποδήλατα ή οχήματα γενικότερα για την πολύπαθη Παλιά και όχι μόνο Πόλη μας.

Ευχαριστούμε για την κατανόηση σας, γιατί το ποδήλατο πρέπει να γίνει συνήθεια, όχι αγγαρεία.

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2009

να ρωτήσω και κάτι

Αν μου επιτρέπεται λοιπόν μετά από όλα αυτά που μου συμβαίνουν να σας ρωτήσω και κάτι.

Αυτό είναι όχημα μεταφοράς όπου η κίνηση προέρχεται από την ανθρώπινη δύναμη, σαν το ποδήλατο δηλαδή...
Πότε επιτρέπεται να μπεί στην Παλιά Πόλη;
  1. Αν το μωρό είναι κάτοικος;
  2. Αν το σπρώχνει κάτοικος;
  3. Αν δεν είναι σε μονόδρομο;
  4. Όλα τα παραπάνω;

Παράνοια

για το τέλος το καλύτερο...

Ούτε με το ποδήλατο δεν με αφήνανε να μπω από την D'Amboise

Καλοί μου άνθρωποι... πόση υπερβολή χρειάζεται;
Εκεί είναι τα προβλήματα μας;

Υ.Γ. Φυσικά και δεν θα το τηρήσω, μπορείτε να με συλλάβετε αν θέλετε γιατί κυκλοφορώ με ποδήλατο σε πεζόδρομο για να πάω σπίτι μου.

Κυριακή, 17 Μαΐου 2009

Αγαπητέ κύριε Γιαννακάκη

Η αλήθεια είναι πως από την απαγόρευση κυκλοφορίας και μετά έχει βελτιωθεί ιδιαιτέρως η κατάσταση. Δεν έχει πια χιλιάδες μηχανάκια να τρέχουν και όλα τα αυτοκίνητα της Ρόδου να μπαινοβγαίνουν από τα στενά. Δεν είναι όπως πριν και θα ήταν και καλύτερο να μην κυκλοφορούν αυτοκίνητα στις τουριστικές περιοχές κάποιες ώρες. Μόλις μαζευτούν και μερικά άλλα, θα είναι ακόμα καλύτερα. Όχι όμως γιατί γκρινιάζουν οι ξεναγοί και οι μαγαζάτορες, αλλά για τον σεβασμό στο μνημείο.

Δεν είναι εύκολο να βρεις την ισορροπία ανάμεσα σε όλους, αλλά καλό θα ήταν να δούμε κάποιες εναλλακτικές λύσεις. Έχετε δίκιο λοιπόν κύριε Γιαννακάκη και σας ζητάω συγνώμη για τον εκνευρισμό κατα την συνάντησή μας, απλά αισθάνομαι μερικές φορές πως οι εμείς οι κάτοικοι είμαστε σε δεύτερη, μάλλον τρίτη, μοίρα πίσω από τους επισκέπτες και τους μαγαζάτορες...

Σκεφθείτε λοιπόν και εμάς και πείτε μας αν συμφωνείτε με το παρακάτω σκεπτικό:
  • Πάρκινγκ κατοίκων στον Σαν Φραντζίσκο, στην περιμετρική της Τάφρου ή στο Πανεπιστήμιο. Ένα mini bus ή άλλο ειδικό όχημα από και προς την πλατεία Καστέλου ως τις 10 το βράδυ, για να μην υπάρχει πολύ κίνηση γενικότερα.
  • Εξαιρέσεις κάτοικων με ειδικά προβλήματα.
  • Διπλός έλεγχος στα σήματα μονίμων κατοίκων, για να διαπιστωθούν οι "ψευτοκάτοικοι". Εκεί θα δείτε πόσοι δηλώνουν και δεν είναι...
  • Απαγόρευση μεν της Ιπποτών τις ώρες αιχμής, δεκτόν, ίσως και μόνιμα, αλλά να υπάρχει εναλλακτική λύση. Οι περισσότεροι σχολάμε στις 2-3μμ, άρα καλό θα ήταν να επιτρέπεται από λίγο νωρίτερα η είσοδος από την Ιπποτών, όχι στις 16:30. Ας προγραμματίσουν και οι πράκτορες τις ξεναγήσεις τους, όχι μόνο εμείς την καθημερινότητα μας.
  • Η Ιπποδάμου δεν είναι λύση, είναι προβληματική λόγω στενότητας και διαδρομής. Ελάτε να δείτε το αυτοκίνητο μου με τα σημάδια επαφής με το τείχος! Και δεν είμαι ο μόνος. Υπάρχουν και άλλοι που δεν μπορούν καν να περάσουν.
  • Δώστε μερικές θέσεις από τον χώρο στάθμευσης στα Πλατανάκια με κάρτα και για τους μόνιμους κατοίκους, μιας και είναι το πλησιέστερο σημείο για να μπεις με τα πόδια και δεν εξυπηρετεί πολλούς άλλους κατοίκους γειτονικών περιοχών. Στα Πλατανάκια μου φαίνεται πως είναι και ένα καλό σημείο για ένα ηλεκτρικό αυτοκινητάκι να περνάει από το Καστέλο, να καταλήγει στο Μουσείο και πίσω, που θα εξυπηρετεί και τους επισκέπτες.
  • Είναι καλή η ιδέα να φύγει το πάρκινγκ από το Καστέλο, να πάει πίσω από το παλιό σχολείο σε σημείο με μικρότερη οπτική όχληση, γιατί και εγώ αισθάνομαι άσχημα για το θέαμα.
  • Κάντε ζώνες στάθμευσης με επιλογή των κατοίκων και μια κάρτα που θα φαίνεται. Ο κάτοικος δεν έχει ανάγκη να κυκλοφορεί σε όλη την Παλιά Πόλη, μόνο στο σπίτι του θέλει να πάει. Ετσι θα δείτε και τα σημεια που χρειάζονται περισσότερες θέσεις και που υπάρχει μεγαλύτερο πρόβλημα.
Και σας για άλλη μια φορά, σας προσκαλώ να έρθετε και εσείς να μείνετε στην Παλιά Πόλη, για να κατανοήσετε το βάθος του προβλήματος. Δεν είναι απλά τα πράγματα, το γνωρίζω, και δεν έχω ενστάσεις σε κανένα μέτρο που ευνοεί την κατοίκηση της περιοχής και τον σεβασμό. Παρ΄όλα αυτά δεν αλλάζω το σπίτι μου και την ήρεμη κατα τα άλλα ζωή μου εντός των τειχών.

Καλά κάνετε και γίνεστε αυστηροί, καλά κάνετε και θέλετε να μπουν σε τάξη πολλά πράγματα που είναι σε πλήρη αναρχία. Θα είμαι δίπλα σας. Καταλαβαίνω λοιπόν πως χρειάζεται σεβασμός και κατανόηση από όλες τις πλευρές, όμως μέχρι τώρα εμείς τραβάμε το ζόρι, είτε με την κίνηση, είτε με την πρόσβαση, είτε με την φασαρία.

Σάββατο, 16 Μαΐου 2009

εκνευρίστηκα πάλι...

Δεν χρησιμοποιώ το αυτοκίνητο μου συχνά το πρωί, παρά μόνο όταν πάω για ψώνια, μιας και δεν με καλύπτει το συμπαθητικό μπακάλικο της Ιπποδάμου. Το απόγευμα που παίζω στα ξενοδοχεία φεύγω φορτωμένος με κιθάρες και άλλα πράγματα που λόγω ζέστης δεν μπορώ να τα έχω στο αυτοκίνητο όλη μέρα. Όλα καλά μέχρι εδώ;

Έχω πάρκινγκ έξω από το σπίτι μου σε ιδιωτικό χώρο που μου παραχώρησε ο γείτονας μου ώστε να βολεύομαι με τις καθημερινές μεταφορές μου. Και να μην είχα, το Καστέλο είναι αρκετά κοντά για να πάρω τα πράγματα με ένα καροτσάκι.

Χθες λοιπόν το μεσημέρι, αφού άφησα την γυναίκα μου σε μια δουλειά που είχε, όπου αναγκάστηκα να κατέβω την Ιπποτών γιατί ένας με κάτι άλογα για φωτογράφιση είχε κλείσει τον πάνω δρόμο, επέστεψα γρήγορα μιας και το μωρό ήταν μόνο του με την γιαγιά του.

Η κυρία από το ιδιωτικό σεκιούριτι στην πύλη (γιατί η δημοτική αστυνομία που πληρώνουμε όλοι μας βαριέται...), με πληροφόρησε πως δεν μπορώ να μπω μέχρι τις 4 και μισή. Όταν την ρώτησα που θα αφήσω το αυτοκίνητο ή πως θα πάω στο σπίτι μου να πάρω τα πράγματα μου, απάντησε πως δεν γνωρίζει και δεν είναι αρμόδια... Εκτελεί διαταγές λέει, έτσι της είπαν να κάνει. Λογική απάντηση φυσικά από μια υπάλληλο που είναι μόλις 2 μέρες στην δουλειά και δεν έχει ιδέα τι συμβαίνει στην Παλιά Πόλη.

ΠΟΙΟΣ ΕΞΥΠΝΟΣ το σκέφτηκε αυτό βρε παιδιά; Να μην επιτρέπετε δηλαδή την πρόσβαση στον κάτοικο; Αυτό τώρα είναι σοβαρή πολιτική; Πρώτη κίνηση η απαγόρευση, δεν μας ρωτάτε και ούτε που σας νοιάζει πως θα τα βγάλουμε πέρα; Εννοείται φυσικά πως μπήκα μέσα, χωρίς πολλές κουβέντες με πάρα πολλά νεύρα...

Δεν έγινε καμιά ενημέρωση, δεν έχει ούτε πάρκινγκ για τους κατοίκους εκτός, ούτε ακόμα τα περίφημα αυτοκινητάκια, ούτε δοκιμαστική περίοδος για να δούμε αν μπορεί να λειτουργήσει κάτι τέτοιο και κάτω από ποιες συνθήκες. Φυσικά και δεν μ' αρέσει το αυτοκίνητο στην Παλιά Πόλη, αλλά η γρήγορη πρόσβαση στο σπίτι μου ΟΠΟΙΑ ΩΡΑ ΘΕΛΩ για τις ανάγκες μου, όπως και όλων των υπολοίπων κατοίκων, είναι το τελευταίο που θα διαπραγματευώ. Χωρίς προϋποθέσεις δεν μπορούν να υπάρχουν απαγορεύσεις. Να έρθετε λοιπόν εσείς με τα παιδιά σας να μείνετε εντός των τειχών και τα λέμε.

Οι υπάλληλοι δημόσιου χαρακτήρα έχουν την τάση να νομίζουν πως όλοι δουλεύουν το πρωί, λες και δεν υπάρχουμε εμείς οι απογευματινοί ή βραδυνοί τύποι. Πότε θα πάμε βρε μάγκες για ψώνια όταν στις 5 πρέπει να φύγουμε για δουλειά και εσείς μας απαγορεύετε την είσοδο; Με βάση ποιά μελέτη αποφασίσατε τις ώρες; Γιατί πρέπει να κλείσει η Ιπποτών όταν οι πραγματικοί κάτοικοι που θα την χρησιμοποιήσουν κατα την διάρκεια της μέρας είναι ελάχιστοι; Μας υποχρεώνετε να κάνουμε ένα τεράστιο γύρο, που απαιτεί και ειδικές ικανότητες στην οδήγηση. Γιατί αν πρέπει να διασχίσω την πύλη του Σαν Φραντζίσκου, με την υπερβολικά στενή είσοδο, όλη την Ιπποδάμου όπου σε κάποια σημεία δεν χωράει πεζός και όχημα, όλη την Ορφέως μέσα σε κόσμο, τραπεζάκια και κίνηση, δημιουργώντας απίστευτο πρόβλημα, για να κάνω αυτό που κάνετε εσείς άνετα (πάτε σπίτι σας δηλαδή) να μου λείπει. Ειλικρινά τα σκέφτηκε κάποιος καλά αυτά;

Δώστε λοιπόν την δυνατότητα στους κατοίκους να ζουν άνετα, τραβάνε χίλια ζόρια μέσα στην παλιά πόλη, μην τους επιβαρύνετε κι άλλο...

Πρώτα οι προϋποθέσεις και μετά θα δούμε. Μπορεί ακόμα και τα αυτοκινητάκια και το πάρκινγκ να μην είναι τόσο λειτουργικά όσο νομίζουμε, αλλά αυτό θα φανεί ΜΟΝΟ στην πράξη. Επίσης, αν έχω την δυνατότητα να το αφήσω έξω το ρημάδι και να μπω με κάποιον άλλο τρόπο όταν δεν έχω ψώνια ή κουβάλημα. θα το κάνω και ας μην απαγορεύεται. Είναι πρόβλημα η κίνηση μέσα σε τόσο κόσμο, ούτε και μένα μ' αρέσει.

Εμείς που ζούμε κοντά στο Καστέλο δεν έχουμε τα ίδια προβλήματα πρόσβασης με τους κάτοικους της Κόκκινης Πόρτας, της Εβραϊκής, του Αγ. Φανουρίου ή του Αγ. Παντελεήμονα. Έχουμε να διασχίσουμε τον τουριστικό πυρήνα. Κάντε λοιπόν ένα έλεγχο στα σήματα όλων όσων μένουν σε αυτήν τη περιοχή, διαπιστώστε τις παρατυπίες (θα δείτε πόσοι λιγότεροι που θα μείνουν) και δώστε ειδική κάρτα σε όσους θέλουν να χρησιμοποιούν το πάρκινγκ στο Καστέλο και τις θέσεις στην Ορφέως, να τις αριθμήσετε κιόλας ώστε να είμαστε σίγουροι. Καλό είναι αυτό να επεκταθεί σε όλη την Παλιά Πόλη. Ρωτήστε δηλαδή τους κατοίκους ποιο πάρκινγκ θέλουν να χρησιμοποιούν κυρίως και ποιο εναλλακτικά. Κάντε μια σοβαρή κυκλοφοριακή μελέτη, μείνετε και λίγο εντός των τειχών για μερικές μέρες για να δείτε πως είναι.

Μήπως δεν μας θέλετε εντός των τειχών;

ΡΩΤΗΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ!!!

Σάββατο, 9 Μαΐου 2009

δυό κόσμοι

Καλά όλα αυτά με τα αυτοκίνητα και τα πάρκινγκ, με τα τραπεζάκια και τα υπόλοιπα που ενοχλούν μια μεγάλη μερίδα συγκατοίκων μου εντός των τειχών, τα σοβαρά όμως προβλήματα της Παλιάς Πόλης είναι άλλα. Είναι περισσότερο κοινωνικά, έχουν να κάνουν με μια έναν κόσμο που προσπαθεί να ζήσει σε ένα μέρος όπου δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την ζωή που κάνουν οι υπόλοιποι Ροδίτες. Είναι άλλη μια γκετοποιημένη περιοχή λοιπόν η Παλιά Πόλη; Υπάρχουν ομοιότητες με την Μέγγαβλη (Αγ. Αποστόλους) την Κολονιάλε, την Καζέρμα, με την Ηλιούπολη, με τα λαϊκά του Ροδινιού;

Το παράξενο είναι πως η νέα γενιά έχει σχεδόν εξαφανιστεί από τα τείχη. Όταν πήγαινα σχολείο, στο Τούρκικο στο Ρολόι, θυμάμαι την περιοχή ολόκληρη να σφύζει από παιδικούς ήχους. Είχα μια ζωντανή γειτονιά, που μαζευόμασταν 15-20 παιδιά μόνο σε 4-5 στενά και παίζαμε από το πρωί ως το βράδυ. Τώρα, υπάρχει ένα μικρό σχολείο στον Αγ. Παντελεήμονα και τα υπόλοιπα λιγοστά παιδιά στην Ακαδημία ή στην Καπνοβιομηχανία.

Η τάση εγκατάλειψης των τειχών έγινε περισσότερο δραματική, όταν φτιάχτηκαν οι εργατικές κατοικίες στους Αγίους Αποστόλους, όπου πολλοί άνθρωποι θέλησαν να φύγουν από τα άνηλια ετοιμόρροπα των στενών και να πάνε σε ένα καινούργιο σπίτι, ενώ κάποιοι άλλοι είχαν την δυνατότητα να αγοράσουν σε μια "καλύτερη" περιοχή (εμείς πχ είχαμε πάει για αρχή στην Στ. Καζούλη και μετά στο Ροδίνι, αλλά λόγω γιαγιάς, η Παλιά Πόλη ήταν καθημερινή επίσκεψή). Έτσι κάποια σπίτια που θα είχαν την ευκαιρία να επισκευαστούν, έμειναν ερείπια για πάντα, κάποια στενά που κάποτε είχαν ζωή άδειασαν και το μόνο που έμεινε ήταν είτε οι ρομαντικοί ή αυτοί που δεν μπορούσαν να πάνε αλλού. Και μετά άλλαξε πάλι η κατάσταση.

Από το 90 και πέρα, κάποιοι μποέμ τύποι, κάποιοι Ιταλοί, Γερμανοί, Εγγλέζοι άρχισαν να αγοράζουν και να επισκευάζουν μερικά σπίτια για να μείνουν σε ένα μέρος που είχε ακόμα την γοητεία της Ανατολής και την ιστορία της Ευρώπης. Είχε ακόμα την ησυχία του χειμώνα και την ήρεμη καλοκαιρινή νύχτα. Είχε τις κλασσικές ταβέρνες τύπου Διόνυσσος, τα ψαράδικα, τα μικρά σουβλατζίδικα. Είχε ακόμα στοιχεία από την παλαιότερη κατάσταση, κουρεία, μικρομάγαζα, μπακάλικα, κρεοπωλεία, ραφτάδικα, υφασματάδικα, ποδήλατα (πόσες φορές το πήγα στον Φραντζή το ποδηλατάκι μου...). Είχαμε και φούρνους, που πηγαίναμε για τα κουλούρια με την γιαγιά, που παίρναμε το φαΐ την Κυριακή για ψήσιμο, που αγοράζαμε φρέσκο ψωμί στα δυο βήματα.

Υπάρχουν και οι άλλοι, που αγόραζαν δύο δυο τα σπίτια σε τιμές ευκαιρίας είτε γιατί κοιτούσαν μπροστά ή για να αποκτήσουν κάτι από το Μεσαιωνικό μεγαλείο της Πόλης. Κάποιοι έφτιαξαν και πισίνες ή ένωσαν δυο και τρία για να φτιάξουν ένα τεράστιο οίκημα, άρχισαν να δίνουν πολλά λεφτά για την επισκευή και την αγορά καλών σπιτιών. Και μετά ξεκίνησε η παράνοια. Οι τιμές πήγαν στα ύψη και παρέμειναν εκεί χωρίς τις υπόλοιπες προδιαγραφές. Βλέπεις ένα σπίτι ερείπιο 70 τμ με αυλή να κοστίζει 150-200 χιλιάρικα, ενώ θέλει τουλάχιστον άλλα 50 για επισκευή στην καλύτερη. Δεν έχει φως στο δρόμο, δεν έχει πρόσβαση, δεν έχει αποχετευτικό (άσχετα με τον αν το πληρώνουμε στον λογαριασμό της ΔΕΥΑΡ, που το θεωρώ μεγάλη απάτη...), αλλά κυριότερα δεν έχει πλέον την μαγεία του παρελθόντος, μόνο την υγρασία και τις μυρωδιές από τους υπονόμους.

Οι γέροι ή οι παλιοί κάτοικοι δεν έχουν τα φράγκα για να επισκευάζουν τα σπίτια τους, στις εξωφρενικές τιμές αλλά δεν έχουν και την διάθεση ούτε να τα ασπρίσουν πλέον. Μικρές κατοικίες των 25τμ, ακόμα φιλοξενούν δυο και τρεις και τέσσερις, με την πόρτα του δρόμου ανοικτή μιας και δεν υπάρχει παράθυρο. Για όσους ψάχνουν να νοικιάσουν κάτι άλλο εντός, οι τιμές είναι στα ύψη. Παρόλα αυτά, υπάρχουν ακόμα κάποιοι Ρόδίτες ή μη, που θέλουν να μείνουν στην Παλιά Πόλη. Θέλουν και απαιτούν όμως να μην πάει στράφι η επένδυσή τους. Απαιτούν από τον δήμο να τελειώσει επιτέλους με το αποχετευτικό, μετά από τόσα χρόνια, έχουν ανάγκη από κάποιο επιδοτούμενο πρόγραμμα να επισκευάσουν το σπίτι τους, να ξαναφτιάξουν τα ερείπια, να κερδίσουν λίγο χώρο ακόμα, να ξεστριμωχτούν από το σκοτάδι. Δεν είναι βιτρίνα όλη η Παλιά Πόλη, ερείπια είναι. Κάντε μια βόλτα στην Εβραϊκή, στην Κόκκινη Πόρτα, στον "κακόφημο" Άη Φανούρη και δείτε πως είναι εκεί η κατάσταση.

Η φτώχεια έχει και τις παρενέργειες της. Πόσοι και πόσοι παλιοί μου φίλοι, που παίζαμε μαζί στα σοκάκια πιτσιρίκια το 78 έχουν φύγει από τα ναρκωτικά.... Πόσοι αγωνίζονται ακόμα να ξεφύγουν, και τριγυρίζουν σκιές του εαυτού τους στα στενάκια. Πόσους βλέπω κάθε μέρα στις γωνίες να δίνουν και να παίρνουν, να εξαθλιώνονται αυτοί και οι οικογένειες τους ακόμα περισσότερο. Και δυστυχώς δεν είναι λίγοι. Είναι τεράστιο το πρόβλημα...

Και κάποιοι άλλοι νομίζουν πως όλα είναι ρόδινα. Πως το μόνο που πρέπει να τους νοιάζει είναι να πάει καλά η σαιζόν. Η Ρόδος προϋπήρχε των σαιζόν. Οι υποδομές για την ορθή ανάπτυξη μιας κοινωνίας δεν είναι μόνο οικονομικές. Χρειάζεται στήριξη ο κόσμος για να ξαναφτιάξει τα σπίτια του, να μην τα μετατρέπει όλα σε μπαρ και εστιατόρια, ούτως ή άλλως δεν υπάρχουν πλέον πελάτες για όλου, πρέπει να μπει στην διαδικασία να ξαναγυρίσει, να προσπαθήσει άλλη μια φορά να δώσει στα παιδιά του την εικόνα της παλιάς γειτονιάς που παίζαμε χωρίς φόβο τρελών μηχανακιών, με τα καλά και τα στραβά μιας άλλης εποχής. Όλη η Παλιά Πόλη είναι μια άλλη εποχή, χρειάζεται όμως τις σύγχρονες ανέσεις, καλαισθησία, φροντίδα για να γίνει τόπος κατοικίας του καθενός μας, όχι μόνο κάποιων ρομαντικών. Λιγοστεύουμε...

Αλήθεια, από τους πολιτικούς μας, ποιός μένει εντός των τειχών;

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2009

το άλλο με τον Τοτό...

έγραψα αγανακτισμένα στο facebook: Λοιπόν, τέρμα οι καλές κουβέντες. Κάντε κάτι για την Παλιά Πόλη ΤΩΡΑ! Ο καθένας κάτι ότι του κατέβει χωρίς έλεγχο. Όποιος δεν συμμορφώνεται με τις διατάξεις, να πληρώνει χοντρό πρόστιμο ή να του αφαιρούν την άδεια. Όχι άλλες ψηφοθηρίες και ρουσφετάκια. Και αφήστε επιτέλους την Δημ. Αστυνομία να κάνει την δουλειά της χωρίς χάρες...

η αλήθεια είναι πως από τις απαντήσεις των φίλων που πήρα

α) Την Δημοτική Αστυνομία την ρώτησες αν θέλει να κάνει την δουλειά της;
β) Να γκρεμίσουμε τα τείχη και να μπαζώσουμε την τάφρο για να λυθουν τα προβλήματα!
γ) Το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις;

Κατάλαβα πως είναι ένας δρόμος δύσκολος, γεμάτος αντιξοότητες να προσπαθείς να εξηγείς στους κάφρους το αυτονόητο. Βλέπω έναν τύπο πχ που έχει απλώσει τραπέζια σε έναν ολόκληρο δρόμο, έχει βάλει και φώτα και ένα σκατοηχείο να παίζει στο φουλ μέσα από αυτό που ονομάζει μαγαζί, και με το έτσι θέλω, έχει πιάσει μια τεράστια περιοχή. Είναι χαζοί δηλαδή αυτοί που πληρώνουν για μεγάλα μαγαζιά; Αυτός γιατί βρε άρχοντες να μπορεί να το κάνει; Ο άλλος που βάζει τα σκαμπό του το βράδυ στο στρογγυλό που πλένουν τα πόδια οι μουσουλμάνοι έξω από τα τζαμί δεν είναι τουλάχιστον απαράδεκτος; Βρίσκει και κάνει. Το ίδιο απαράδεκτοι είναι και όσοι αφήνουν το μηχανάκι τους εκεί. Ο τύπος που βαράει στην διαπασών μέχρι το πρωί, δεν έχει την ανοχή της αστυνομίας δηλαδή; Δεν θα έπρεπε να τον έχουν μαντρώσει για τουλάχιστον 10 παραβάσεις, από διατάραξη κοινής ησυχίας, μέχρι υπερβολική ένταση εντός του καταστήματος; Δεν καταλαβαίνει πως αν είναι άδειος, καλά θα κάνει να κλείσει και όχι να μας ζαλίζει; Όποιος θέλει το βράδυ του Σαββάτου να ανέβει με το αμάξι στην πλατεία Αρίωνος και να κλείσει την κίνηση και κάθε διαθέσιμο δρόμο, δεν είναι τουλάχιστον ηλίθιος; Περπάτα ρε! Λιγότερη ώρα θα κάνεις.

Ποιος φταίει;

Όποιος έχει τα γένια, έχει και τα χτένια. Η τροχαία που είναι; Η δημοτική γιατί δεν κλείνει τις πύλες; Τους πέφτει μικρό το καθήκον να προστατεύσουν μια περιοχή με ιστορία τουλάχιστον 700 ετών σε αυτή τη μορφή; Η UNESCO δηλαδή που την χαρακτήρισε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς είναι λάθος και δεν γνωρίζει; Σοβαρευτείτε πριν είναι αργά!

Τρίτη, 5 Μαΐου 2009

το σήμα κατοίκου δεν κάνει την διαφορά...

Πήγα σήμερα και παρέλαβα το σήμα που θα μου επιτρέπει την είσοδο στην Παλιά Πόλη, για να πηγαίνω δηλαδή στο σπίτι μου από τον πιο δύσκολο δρόμο, από θέμα κόσμου και τουριστικής κίνησης. Οφείλω να ομολογήσω πως ενώ με βολεύει, δεν αισθάνομαι καθόλου άνετα με την ενόχληση που δημιουργώ και το καλοκαίρι προσπαθώ είτε να μην πολυχρησιμοποιώ το αυτοκίνητο και να κινούμαι με το ποδηλατάκι μου, είτε να το αφήνω εκτός των τειχών και να περπατάω. Έλα μου όμως που έχω και τις μουσικές δουλείες που απαιτούν πολύ κουβάλημα. Άσε τα ψώνια, αυτό είναι μια φορά την εβδομάδα και δεν χρειάζεται να το κάνω σε ώρες αιχμής. Η Ιπποτών αδειάζει μετά τις 6-7 ούτως ή άλλως, το ίδιο και η έξοδος από την d' Amboise, αν δεν πετύχεις κάποιο γκρουπ.

Πρόβλημα είναι το πάρκινγκ, τα είπαμε και τα ξανάπαμε, και δεν είναι δυνατόν να βλέπω μαγαζάτορες με απαίτηση εισόδου, επειδή βαριούνται. Ούτε και μένα μ' αρέσει το θέαμα των αυτοκινήτων στην πλατεία του Καστέλου, αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Καταρχήν δεν έχει χώρο κάπου αλλού κοντά (δηλαδή στα 500 μέτρα) για να αφήσω το αμάξι μου. Στο Σαν Φραντζίσκο που συνήθως βρίσκω, θέλω περίπου 10 λεπτά γρήγορο περπάτημα για να πάω. Κάντο αυτό τρεις φορές την μέρα... Το πάρκινγκ περιμετρικά των τειχών είναι εφικτό μόνο από την θαλασσινή πλευρά, αρκετά μακριά μου και είναι πάντα γεμάτο. Είναι δύσκολο να σκεφτώ ένα χώρο εκτός που θα γινόταν πάρκινγκ κατοίκων και επισκεπτών με 5 λεπτη συγκοινωνία μέσα έξω, αλλά μου φαίνεται σαν λύση ο τεράστιος χώρος του Πανεπιστημίου, αν και θα ήταν καλύτερο να γίνουν γήπεδα μπάσκετ, τένις, κτλ κτλ. Όσο όμως δεν γίνεται κάτι, λογικό είναι να το σκέφτομαι σαν "λύση" για το καρκίνωμα της Παλιάς Πόλης.

Ομιλώντας περί καρκινωμάτων, άρχισαν πάλι τα τραπεζάκια και οι γλαστρούλες και η γυφτοπραμάτια να στολίζει κάθε διαθέσιμο τοιχο, με αποτέλεσμα είτε να μην μπορείς να περάσεις, είτε να μην μπορείς να δεις κάτι άλλο. Ωραία πράγματα, με γούστο και καλαισθησία!!!

Και στο τέλος έχουμε τα μπαρ... Κάποιοι επιμένουν στο παραμύθι με τα ηχεία είτε έξω, είτε σε παράθυρα, να ενοχλούν ολόκληρες περιοχές και η αστυνομία να σφυρίζει αδιάφορα. Αν έχει ηχεία έξω είναι σαφής υγειονομική παράβαση. Πλημμέλημα δηλαδή μου φαίνεται και όχι πταίσμα. Αυτόφωρο με λίγα λόγια. Το είδατε να εφαρμόζεται; Ή μήπως είδατε το ωράριο να τηρείται; ή τον τύπο με τα ηχεία στο πάνω όροφο να κλείνει τα παράθυρα για να μην ακούγεται σε όλη την περιοχή. Δεν καταλαβαίνουν πως έτσι χαλάνε την πιάτσα; Θα αναγκαστούμε σε λίγο καιρό με τον σύλλογο, γιατί δεν είμαι ο μόνος που έχει πρόβλημα, αλλά τουλάχιστον 20 άλλοι κάτοικοι, να ζητήσουμε ωράριο Λίνδου. Μέχρι τις 12. Τέλος. Αλλά ας μην φτάσουμε ως εκεί γιατί θα χαθούν και δουλείες και η ζωντάνια της Παλιάς Πόλης. Πρέπει να υπάρχει επιτέλους ένα μέτρο που θα τηρείται χωρίς μέσον και παραγραφές...

Θέλετε να βοηθήσετε την Παλιά Πόλη να πάρει τα πάνω της;
α) Εσείς οι θαμώνες, αφήστε επιτέλους έξω το αυτοκίνητο σας το βράδυ, περπατήστε, θα σας κάνει και καλό και θα ξεμεθύσει μερικούς στην επιστροφή. Μην συχνάζετε σε μαγαζιά που τα ακούτε μετά τις 3 το βράδυ από απόσταση. Είναι σίγουρο πως ενοχλούν. Τα μπαρ δεν είναι κλαμπ, όσο και αν μας αρέσει. Ένα κλαμπ έχει σωστή ηχομόνωση και άλλες σοβαρές υγειονομικές προδιαγραφές ασφαλείας.
β) Κλείστε τις πόρτες (και τα παράθυρα) στα μπαρ μετά τις 12. Φτάνει πια με την φασαρία. Ο Σύλλογος των Μπαρ, να κάνει μηνύσεις σε όλους όσους χαλάνε την πιάτσα και δεν λένε να καταλάβουν πως στο τέλος θα κλείσουν όλοι.
γ) Μην απλώνετε καθίσματα και τραπέζια. Δεν χωράνε ούτε οι πεζοί ούτε και ένα ασθενοφόρο αν χρειαστεί. (Παρεμπιπτόντως είναι καλή ιδέα να υπάρχει μόνιμα ένα ασθενοφόρο σε ΕΚΑΒ στην Παλιά Πόλη) Χαλάει όλη η εικόνα της πόλης.

Χρειάζεται μέτρο και σύνεση, αλλά που να τα βρεις; Ας κάνουμε την διαφορά λοιπόν από τους υπόλοιπους.