Αναδρομική αρχιτεκτονική....

Ένα διαφορετικό κείμενο για σήμερα. Ξεκινάει από τα γενικότερα αισθητικά μας χάλια και καταλήγει -που αλλού;- στην Παλιά Πόλη.

Αναρωτιέμαι μερικές φορές πως έχει καταλήξει η πόλη που ζούμε. Πως είναι δυνατόν να υπάρχει εκείνη η χρονική στιγμή όπου μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού αποφασίζει να αναδιαρθρώσει την περιοχή που ζει με διάφορες παρεμβάσεις, αρχιτεκτονικές, οικιστικές, συγκοινωνιακές, ακόμα και τρόπου διασκέδασης. Για ποιο λόγο πχ, όπου ανοίξει ένα πετυχημένο κατάστημα, ανοίγουν και άλλα και δημιουργείται ένα εμπορικό κέντρο από το πουθενά; Για ποιο λόγο αποφάσισαν οι πατεράδες και οι παππούδες μας να γκρεμίσουν όλα σχεδόν τα νεοκλασικά σπίτια στο κέντρο της Ρόδου και να τα αντικαταστήσουν από πολυκατοικίες; Είχαν πρόβλημα χώρου ή ήταν απλά θέμα μόδας το όνειρο του διαμερίσματος;

Πόσοι κήποι με βουκαμβίλιες χάθηκαν για να γίνουν μαγαζιά με βιτρίνες που τώρα παραμένουν βρώμικες και άδειες σε περιοχές όπου δεν υπάρχει πλέον εμπορική κίνηση; Γιατί έγινε το Νιοχώρι από την μεγαλοπρεπή αστική περιοχή της πόλης, το απόλυτο χάος της πολεοδομικής παράβασης; Οι κάτοικοι δεν έβλεπαν την γειτονία τους να καταστρέφεται; Γιατί δεν αντέδρασαν παρά άφησαν το καλοφτιαγμένο παλιό κτήριο τους να μεταμορφωθεί σε ένα αρπακολατζίδικο αρχιτεκτονικό κακούργημα; Και καλά αυτοί που το έκαναν μόνο για τα φράγκα. Πόσοι όμως ξεγελάστηκαν να πιστέψουν πως θα έχουν μια καλύτερη ζωή σε τέσσερις τοίχους με μια ιδέα θέας, όταν παλιότερα μπορούσαν να μυρίσουν τις τριανταφυλλιές του κήπου τους; Βλέπω την κατάντια που έχουν τα Μαράσια της πόλης μας και το μόνο που μπορώ να συμπεράνω είναι πως πάσχουμε από πλήρη έλλειψη αισθητικής, ενώ είναι σχεδόν αδύνατο να μπορέσουμε να ζήσουμε όμορφα πλέον, γιατί έχουμε χάσει το σκηνικό της ζωής μας.

Όσο και να μας "βολεύει" το τεχνολογικό αστικό περιβάλλον, πάντα θα αναζητούμε την γοητεία της φύσης και της θάλασσας, είτε κρυμμένη διακριτικά σε ένα ταξίδι, είτε σε ένα καφέ στην παραλία ή στο βουνό, είτε βάζοντας πίνακες με βότσαλα στους τοίχους μας, αναζητώντας μια χαμένη γαλήνη. Χωρίς απλότητα και φυσική αισθητική, είναι δύσκολο να βρεις την ηρεμία σου.

Δεν ξαναγκρινιάζω για καμιά πολεοδομική υπηρεσία που δεν κάνει καλά την δουλειά της. Μόνοι μας βγάζουμε τα μάτια μας, μόνοι μας αποκοπήκαμε από οποιαδήποτε αισθητική, δημιουργήσαμε άναρχες πόλεις και αφιλόξενες περιοχές, ούτε καν το όραμα του Le Corbusier δεν τολμήσαμε να αξιοποιήσουμε, ούτε την πρακτικότητα του κινήματος του Bauhaus για να κάνουμε λίγο πιο αξιοπρεπή την σύγχρονή μας πόλη. Θεωρώ λάθος να μιλάμε μόνο για μεγέθη Αθήνας ή Θεσσαλονίκης. Η έννοια της πόλης μπορεί να υπάρχει ακόμα και σε μικρογραφία, με όλα τα καλά και τα κακά της. Δείτε την Ρόδο και την άναρχη εξέλιξη της Ανάληψης. Σε λίγο το ίδιο θα γίνει και στην γειτονική περιοχή πίσω από το Ροδίων Παιδεία, έτσι γίνεται όταν δεν υπάρχει αρχικός πολεοδομικός σχεδιασμός. Οι ίδιοι οι κάτοικοι των περιοχών αυτών δε, μόνοι τους αποφάσισαν να αφήσουν 5 μέτρα δρόμο, χωρίς πεζοδρόμιο, που σε λίγο δεν θα τους εξυπηρετεί, για να έχουν 1 μέτρο κήπο παραπάνω. Χάραξη οδών δεν έχει γίνει φυσικά, μιας και όλα ακολουθούν την πορεία των οικοπέδων της περιοχής. Τα λάθη του παρελθόντος επαναλαμβάνονται τραγικά ξανά και ξανά.

Είναι αδύνατον να αποκτήσουμε την αισθητική του Μιλάνου, της Φλωρεντίας ή του Παρισιού μέσα σε μια νύχτα. Την χάσαμε όμως μέσα σε λίγα χρόνια. Φανταστείτε και δείτε από παλιές φωτογραφίες πως ήταν η Ρόδος πριν από 50 χρόνια. Πριν τις κατεδαφίσεις και τα αυθαίρετα. Πριν την Ανάληψη και την Μεγγαβλη, πριν ακόμα και τα χωρία προσπαθήσουν να μιμηθούν την νεοπλουτιστική αισθητική και χάσουν μια για πάντα τον παραδοσιακό τους χαρακτήρα. Όταν έφυγαν οι Ιταλοί κατακτητές από το νησί, άφησαν πίσω ένα ολόκληρο αρχιτεκτονικό σχέδιο για την αξιοποίηση του νησιού, που μισαλλόδοξα και μόνο αποφασίσαμε να εξαφανίσουμε. Με περίσσια ηλιθιότητα αποκαλέσαμε φασιστοειδή τα κτήρια του Μαντρακίου, χωρίς καν να δούμε τις φάσεις της εξέλιξης τους, και την χρησιμότητα τους. Τώρα, καυχιόμαστε για ένα ωραίο κέντρο, όταν το μόνο που κάναμε από το 1950 και μετά είναι να γκρεμίζουμε οτιδήποτε παλιό και να το αντικαθιστούμε από ένα εκμοντερνισμένο κακέκτυπο κάποιου κτηρίου σε κάποια μεγαλούπολη. Έτσι κατέληξε το Μαντράκι να έχει γυάλινα κτήρια και πολυκαταστήματα που αμυδρά σου δίνουν την αίσθηση του φτωχού συγγενή της Times Square, σε αντιπαράθεση με όλο το παρελθόν των ελάχιστων πλέον νεοκλασικών που είτε έχουν την τύχη να βρίσκονται υπό την εποπτεία κάποιου ρομαντικού ιδιώτη ή να γκρεμίζονται εγκαταλελειμμένα, μέρα με την μέρα, αναξιοποίητα από το δημόσιο.


Έτσι καταντήσαμε το ωραιότερο ίσως σημείο της πόλης για καλοκαιρινή βόλτα, την περιοχή πίσω από την Νομαρχία, σε πάρκινγκ, για να εξυπηρετήσει την βαριεστημένη νοοτροπία μας. Έτσι ρημάξαμε το Νιοχώρι, αφήνοντας την Δηλμπεράκη να αναρωτιέται τι έγινε και έχασε την αξία και την αίγλη της.

Έτσι θα καταντήσουμε και την Παλιά Πόλη, σαν τα μούτρα μας, έρμαια των μικροσυμφερόντων και των ρουσφετιών, αν δεν αλλάξει κάτι σύντομα. Οι νόμοι και οι διατάξεις υπάρχουν, θα ήταν κρίμα να τα πετάξουμε για άλλη μια φορά όλα και μετά να αναρωτιόμαστε που πήγε ο τουρισμός που κάποτε γοητευόταν από το νησί και την ζωή σε αυτό.


Υ.Γ. Στεναχωριέμαι που δεν έχω σπουδάσει αρχιτεκτονική, αν και πάντα φλέρταρα μαζί ως τέχνη και αντίληψη. Για μένα είναι ίσως η μεγαλύτερη όλων των εικαστικών τεχνών, είναι η τέχνης της ζωής μας.

o Πεζόδρομος της Παλιάς Πόλης είναι αλλού...

Κυριακή σήμερα, χωρίς πολύ κόσμο, χωρίς τουρίστες, χωρίς πολλά πολλά. Μόνο μηχανάκια να ανεβοκατεβαίνουν το στενό μου, 65 μέτρησα από το πρωί και τουλάχιστον 10 από αυτούς έτρεχαν πάλι για να προλάβουν το αεροπλάνο. Βάλε και τα αυτοκίνητα των άσχετων που έχουν κάνει κατάληψη τους δρόμους και αναγκαζόμαστε να σκαρφιζόμαστε θέσεις στάθμευσης εκεί που δεν υπάρχουν.

Ολά αυτά γιατί δεν φυλάσσεται πλέον η Παλιά Πόλη, τελείωσε η σύμβαση πριν μπουν οι περιβόητες μπάρες. Οι μπάρες που έπρεπε να είχαν μπει εδώ και καιρό και η ελληνική γραφειοκρατία πάλι τα έστειλε όλα πίσω. Λες και είναι τελικά τόσο δύσκολο να προγραμματιστούν κάποια πράγματα.

Αλλά αυτή την φορά, όμως έχω κουραστεί να λέω τα ίδια και τα ίδια. Η Δημοτική Αστυνομία έχει μεγάλο μέρος της ευθύνης. Δεν κάνει τίποτα, δεν γράφει κανένα, δεν ελέγχει κανένα. Μόνο βολτούλα και καμιά κλήση εδώ και κει. Δεν τους είδα φέτος, ούτε παράνομα τραπέζια να ξηλώνουν, ούτε να ελέγχουν τα αυτοκίνητα. Ούτε να ελέγξουν όλους αυτούς που δήλωσαν κάτοικοι και μένουν στα Αφάντου. Και φυσικά δεν φταίνε τα άτομα που δουλεύουν αλλά οι επικεφαλής τους. Αυτοί έχουν όλη την ευθύνη. Αν δεν μπορούν, ας ζητήσουν την συμβολή της Τροχαίας (σωθήκαμε...). Γιατί είναι τόσο δύσκολο άραγε; 2 άτομα ανα 8ωρο αν σεργιανίζουν την Παλιά Πόλη και γράφουν όλες τις παρανομίες, σε μερικές μέρες θα έχουν βάλει σε τάξη τα πάντα. Ή νομίζετε πως δεν πέφτει σύρμα; Τα μηχανάκια αν δουν κλήσεις και μαζέματα, να δούμε αν θα ξαναμπούν, το ίδιο και οι μαγαζάτορες με τις μερτσέντες, αν δουν δαγκάνα στη ρόδα και πρέπει να πληρώνουν κάθε μέρα την 400αρα, θα τα αφήνουν στου Κόβα για σιγουριά. Για να μην επεκταθώ στις υπόλοιπες παρανομίες...

Αλλά φταίει και η έλλειψη εσωτερικής συγκοινωνίας. Τα ηλεκτρικά αυτοκινητάκια είναι εξαφανισμένα, ενώ ακόμα και εμείς που μπορούμε πχ να μπούμε μέσα, δυσκολευόμαστε πάρα πολύ από τα γκρούπ στην d' Amboise πχ.

Η Παλιά Πόλη είναι αρχαιολογικός χώρος. Άρα δεν επιτρέπονται τα αυτοκίνητα. Ούτε και άλλες φασαρίες και αυθαιρεσίες. Εδώ γίνεται το έλα να δεις. Και προ(σ)καλώ τον αξιότιμο Δήμαρχο κ. Χατζηευθυμίου και τον φιλότιμο αντιδήμαρχο κ. Γιαννακάκη να κάνουμε μια βόλτα με μερικά άλλα μέλη του συλλόγου το Σάββατο βράδυ στις 3. Για να τα δούν όλα μαζεμένα. Το χάος.

Και το ξαναλέω, τα πρόσκαιρα φράγκα θα διώξουν κάθε πιθανότητα μακροπρόθεσμης ευημερίας.

(και για όσους από τον σύλλογο με διαβάζουν, η 1η ΓΣ των ιδρυτικών μελών θα γίνει στις 14 ή 16 Οκτωβρίου, αναμένουμε το δικαστήριο να ορίσει απεσταλμένο, γιατί μας πήγαν πίσω οι εθνικές εκλογές)

οργή

Τα έχουμε πει, ξανά και ξανά για την κατάσταση με τα μηχανάκια και τα αυτοκίνητα στην Παλιά Πόλη. Σήμερα όμως έχω έναν λόγο παραπάνω για να παραπονιέμαι για το απίστευτο αυτό χάος και κυκλοφοριακό εντός των τειχών. Ορίστε μια φωτογραφία του δρόμου μου.

θα πίστευε κανείς πως δεν περνάνε μηχανάκια και αυτοκίνητα από αυτό το σημείο. Αμ δε...

Είναι δίπλα στην Σωκράτους και όλη η παράνομη κίνηση των νεοελλήνων που βαριούνται να περπατήσουν, γίνεται από εκεί. Απέναντί μου είναι και μια αλάνα, όπου σαν ιδιωτικός χώρος, παρκάρουν εκεί κάποιοι που έχουν μαγαζιά από μπροστά και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο έβγαλαν σήματα για να μπαινοβγαίνουν. Όπως και να έχει, καθότι ιδιωτικός ο χώρος, δεν μπορεί η Δημοτική Αστυνομία να τους γράψει, παρά μόνο όταν βγαίνουν από την Παλιά Πόλη το βράδυ. Φυσικά και κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί ποτέ...

Μέχρι σήμερα, το μόνο πρόβλημα που είχα, επειδή τυγχάνει να έχω την "ατυχία" να είμαι φιλόζωος και να ταΐζουμε μαζί με την γυναίκα μου και τους γείτονες καμιά 15αριά γατάκια της περιοχής, ήταν με κάποια μηχανάκια που τρέχουν υπερβολικά σε αυτόν το δρόμο που βλέπετε. Τις προάλλες ήταν ένας Δημοτικός Αστυνομικός που έτρεχε διαολεμένα. Άλλες φορές είναι κάτι τύποι με κάτι μηχανές που τρέχουν, άλλες φορές κάτι τζοκάκια. Πάντα κάποιος θα περάσει από τον πεζόδρομο τρέχοντας. Οι περισσότεροι δεν είναι κάτοικοι, το γνωρίζω. Οι κάτοικοι τριγύρω είναι πολύ προσεκτικοί όταν περνάνε.

Έγινε όμως το κακό. Ο γέρος μαγαζάτορας που κανονικά δεν έπρεπε καν να οδηγάει, που συνέχεια τρακάρει σε γωνίες και ταμπέλες, που δεν έπρεπε καν να έχει το αυτοκίνητο του εντός των τειχών, σκότωσε ένα μαύρο γατάκι μου, που απλά καθόταν στον δρόμο. Χαμπάρι δεν πήρε...

Αχ βρε μικρέ μου Μορφέα. Θα μου λείψεις πάρα πολύ. Δεν πρόλαβες να δεις την Παλιά Πόλη χωρίς αυτοκίνητα, να λιάζεσαι όπου γουστάρεις χωρίς φόβο. Εύχομαι τουλάχιστον να μην πόνεσες. Φιλάκια κούκλε μου.

Υπομονή; Μας τελείωσε...

η κουβέντα σχετικά με την Παλιά Πόλη καλά κρατεί.

Ο Δήμος φοβάται μάλλον μην τυχόν και χάσει τον έλεγχο στις αδειοδοτήσεις καταστημάτων, οι καταστηματάρχες μην χάσουν τα επαγγελματικά δικαιώματα τους, οι κάτοικοι την ησυχία τους και τα σπίτια τους, όλοι φοβούνται κάτι...

Δεν είναι εύκολο να κρατήσεις ισορροπίες όταν τα συμφέροντα είναι πολλά και ποικίλα.
Επομένως πρέπει να διαλέξεις στρατόπεδο.

Έγραψε ο φίλος και κάτοικος Παλιάς Πόλης, Γιάννης Στουραΐτης ένα ιδιαιτέρως καυστικό άρθρο στην Ροδιακή πριν από μερικές μέρες, όπου με σαφήνεια παρουσιάζει την γενική εικόνα της κατάστασης. Άλλοι συμφωνούν, άλλοι όχι. Μίλησα με φίλους κατοίκους και καταστηματάρχες και μου είπαν τα δικά τους.

Έγινε και μια περίεργη κουβέντα στο facebook σχετική με την κατάσταση και το άρθρο του κ. Γιάννη που θα ήθελα να ένα μέρος της να μοιραστώ μαζί σας και στο blog.



Σ:
Ζαφ δεν καταλαβαίνω τον λόγο πάντως που υποστηρίζεις ένα τύπο ο οποίος του αρέσουν ανέκδοτα με βλάχους που γ..... στην πλατεία...(το έπιασες το υπονοούμενο) και τσουβαλιάζει όλα τα μαγαζιά στην παλιά πόλη ταυτόχρονα..και μεις τα πληρώσαμε τα μαγαζιά μας δεν τα βρήκαμε τζάμπα!!! καλό μεσημέρι !!!

Χ:
κάποιες αποφάσεις θα έπρεπε να έχουν παρθεί εδώ και αρκετά χρόνια... βέβαια το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι η ύπαρξη νόμων αλλά η ορθή τήρησή τους

ΧΜ:
o kathenas apo tous parapanw sxoliastes pianete kai apo kati ....-.tha ithela na ixera ti tha elege o kathenas apo autous an den ton afinane na koimithei ta bradia -oxi ena bradi-....min isopedwnete ta panta reeeeeeee!!!!stamatate na ipotimate tous eautous sas kai tous allous.telos oi "plakitses"....

Ζαφ:
Αν εσύ είσαι εντάξει, μην κοιτάς μόνο τον εαυτό σου, προσπάθησε να συμμορφώσεις και τα λαμόγια που θα σου κάνουν την ζημιά τελικά.
Πόσοι όμως έχουν κάνει νόμιμες "επενδύσεις" όπως λες;
Πόσοι σέβονται τον κόσμο; Πόσοι σέβονται ακόμα και τους πελάτες τους; Αν είχες το μπαρ δίπλα σου δεν θα γκάριζες και εσύ; Όταν ξεχειλίσει το ποτήρι, δύστυχως δεν μπαίνεις στον κόπο να ξεχωρίσεις τους καλούς από τους κακούς, ούτε και σαν απλός πολίτης έχεις την υποχρέωση. Την ευθύνη την έχουν μόνο οι αρμόδιοι που δεν κάνουν την δουλεια τους.

Στις 4 το πρωί δεν βγαίνεις με τις πυτζαμες εξω για να κάνεις αυτοψία, απλά παίρνεις τηλεφωνο και λες πως κάποιος σε ενοχλει απο κάπου εκεί. Αν τωρα ο νόμος για τα μπαρ είναι μπουρδελο, πες στο στο κόμμα σου και στον βουλευτή που υποστηρίζεις να το φτιάξει... Ναι ακούγεται αστείο, αλλά εμείς το αφησαμε να γίνει.
Το περιπολικό που έρχεται και σε γράφει, είναι παρκαρισμένο απέναντι από "κάποιον" άλλο και αδιαφορεί... ΠΟΙΟΣ ΦΤΑΙΕΙ;

Και λίγα λέμε, σε καταλαβαίνω πάντως γιατί είσαι μια απο τις εξαιρέσεις που πληρώνουν την νύφη για τα στραβά άλλων. Αρκετά με το θέμα πάντως. Ο Στουραΐτης έχει δίκιο, παρά τις γενικεύσεις που λες. Η κατάσταση είναι μπουρδέλο και σε κάνει να θες να φύγεις. Τα έχω εξηγήσει πολλές φορές στο blog μου. Οποίος με οικογένεια θέλει να έρθει να μείνει στην Παλιά Πόλη πλέον, είναι τουλάχιστον ηλίθιος. Αυτά.


Ο φίλος Σ είναι ιδιοκτήτης νυχτερινού καταστήματος που πραγματικά σέβεται τους κατοίκους εδώ και πολλά χρόνια, παρ' όλα αυτά αισθάνεται δίκαια πως τον βάζουν μαζί με τον συρφετό που έκανε την Παλιά Πόλη ένα χαοτικό θορυβώδες νυκτερινό κέντρο. Είναι λογικό να εκνευρίζεται από τις γενικεύσεις, αλλά το δίκιο του δεν το βρίσκει. Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και εντός των τειχών και σε άλλες περιοχές όπως το Νιοχώρι πχ, εξαιτίας της μη τήρησης των νόμων. Ο φίλος Σ που γκρινιάζει έχει δίκιο, όταν όλοι οι υπόλοιποι παρασιτούν με δικηγορίστικα τεχνάσματα και άλλα "μέσα", όταν δεν τους περιλαμβάνει η αρμόδια υπηρεσία, είτε είναι αστυνομία είτε αρχαιολογία ή Δήμος. Γιατί; Υπάρχει συμφέρον πίσω από την παρανομία τους;

Έκανε ο Σαμαράς μια κίνηση, και όρμηξαν όλοι να τον φάνε, λες και δεν έπρεπε επιτέλους να μπει μια τάξη. Θα πεθάνει λένε η Παλιά Πόλη... Ας γελάσω τρανταχτα... Η Παλιά Πόλη πρώτα απ' όλα είναι μια προστατευόμενη κατοικημένη περιοχή. Αν θες να έχεις μαγαζί σε προστατευόμενη περιοχή ΠΡΕΠΕΙ να ακολουθείς τους κανόνες. Το ίδιο και οι κάτοικοι, που πρέπει επιτέλους να κατανοήσουν πως δεν είναι δυνατόν να τα θέλουμε όλα δικά μας, πρέπει και εμείς να κάνουμε κάποιες υποχωρήσεις, στην χρήση αυτοκινήτου πχ, στις κεραίες, στην αισθητική των σπιτιών μας κτλ. Δώστε μας και καμιά επιδότηση να φτιάξουμε τα ερείπια, απαλλάξετε μας από τα δημοτικά τέλη για λίγο, γιατί ζούμε σε δρόμους με σκουπίδια, λακκούβες και απόνερα. Χωρίς ΦΩΤΑ! Το Καστέλο το βράδυ θέλει φακό...

Ρε παιδιά, ήμαρτον πλέον με την αναρχία της περιοχής. Ότι θέλει ο καθένας κάνει.

Υπάρχουν λύσεις που θέλουν όμως στομάχι και πολιτικό κόστος. Θα αποδώσουν μόνον όταν καταλάβουμε πως πρέπει να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην κατοικία, για να μην γίνουμε σαν την Μδίνα στην Μάλτα, που είναι πόλη φάντασμα. Υπερασπιστείτε την αισθητική και αν δεν έχετε να αποκτήσετε γιατί ζείτε από αυτήν. Κάντε την Παλιά Πόλη και πάλι στολίδι, κάντε όλη την Ρόδο έτσι και μην μένετε στα λόγια γιατί σας βαρεθήκα.

Αν περπατήσει κάποιος το βράδυ θα δει τουλάχιστον 200 παρανομίες, εκ των οποίων οι σοβαρότερες αφορούν τους κράχτες, τα τραπέζια που κλείνουν τους δρόμους και την φασαρία. Κάποιοι είναι τόσο θρασύτατοι που βάζουν τραπέζια με βίδες στον δρόμο μπροστά σε μνημεία. Αυτά, κύριοι της Δημοτικής Αρχής, έπρεπε να τα είχατε εξαφανίσει προτού αρχίσετε να γκαρίζετε για τον Σαμαρα. Σταματήστε την υπερβολική φασαρία μετά τις 12, αφού γνωρίζετε πως είναι 2-3 τα μαγαζιά που ενοχλούν, εξαφανίστε τα παράνομα τραπέζια με μια επιδρομή, σφραγίστε όσους λειτουργούν νυχτερινά μαγαζιά είτε χωρίς άδεια ή σαν ζαχαροπλαστεία, χωρίς άδεια μουσικής. Μαζέψτε τα γυφτοπάζαρα μπροστά από τα μαγαζιά, χώστε μέσα κανέναν εστιάτορα ή γουναρά για άγρα μπας και συμμορφωθούν οι υπόλοιποι. Κάντε επιτέλους κάτι. Οι τουρίστες που βλέπουν αυτό το χάλι λέτε να φεύγουν μαγεμένοι; Πως θα ανοίξουν και άλλα boutique hotel στην Παλιά Πόλη όταν δεν υπάρχει ησυχία; Πως κοιμούνται οι άνθρωποι γύρω από την Πλ Χαρίτου και στο Συντριβάνι; Πως θα χωρέσει το ασθενοφόρο από την Απελλού; Πως θα περάσει η Πυροσβεστική; Που είναι η εναλλακτική ευέλικτη λύση;

Τώρα θυμήθηκα και τα ηλεκτρικά αυτοκινητάκια και τις μπάρες νέας τεχνολογίας. Είστε απίστευτοι, έτσι όπως μας δουλεύτε. Η υπομονή εξαντλήθηκε. Ώρα να μιλήσουν οι νόμοι. Από σήμερα είμαι απέναντι σας, μόνο με το μέρος των κατοίκων και των νόμων. Θα υπερασπιστώ την περιουσία μου, την οικογένεια μου, την ποιότητα ζωής μου. Δεν το βάζω κάτω, δεν φεύγω.

Χαιρετώ.

Άλλη μια εικόνα από το παρελθον της Παλιάς Πόλης.
(2 χρόνια πριν..)

Δεν είναι μόνο πικρία για τις εικόνες που φέυγουν, αλλά για την ακαταστασία που επικρατεί. Οι χουρμαδιές σαπίζουν μια μια, εξαιτίας του σκαθαριού, ενώ είναι δύσκολο να γίνει κάτι για να αλλάξει αυτό μιας και η ανθεκτικότητα του εντόμου είναι τεράστια. Μου θυμίζει την βλακεία μας που συνεχώς καταστρέφει αντί να δημιουργεί, μας οδηγεί σε καταστροφές και ποιοτικές υποβαθμίσεις, ενώ τίποτα δεν δείχνει να μπορεί να αλλάξει τα πράγματα, μιας και η ανθεκτικότητα της απέναντι στην λογική είναι τεράστια.

κάτι τρέχει...

Πολλοί μου φίλοι που μένουν πίσω από την Πυθαγόρα μου λένε για την καθημερινή τους ενόχληση από μερικούς που δεν λένε να σεβαστούν κανένα. Το σπίτι μου είναι αρκετά μακριά για με ενοχλούν, όμως τους ακούω. Χθες μάλιστα τους άκουγα αρκετά δυνατά.

Αν στις 4 το πρωί, τα μπαρ ακούγονται σχεδόν 300 μέτρα μακριά και έχουν μετατραπεί ολόκληρες περιοχές σε υπαίθρια κλαμπ, εντός της Παλιάς Πόλης, τότε κάτι στραβό συμβαίνει. Τα υπαίθρια ηχεία τι ρόλο βαράνε; Πλήρης αδιαφορία και παρανομία. Ο Δήμος σφυρίζει αδιάφορα και δίνει συνέχεια καινούργιες άδειες, η πόλη θα γίνει ένα τεράστιο μπαρ σε λίγο καιρό, με νυχτερινά μαγαζιά στην Σωκράτους να ξεφυτρώνουν και τους κατοίκους με νευρικό κλονισμό.

Όποιος έχει ηχεία έξω είναι παράνομος. Τελεία και παύλα, πάρτε του την άδεια. Όποιος παίζει σε μπαρ πάνω από 80 dB είναι επίσης παράνομος. Άντε με ένα σφάλμα μέτρησης και περιβάλλουσες συνθήκες να είναι στα 90. Σε εσωτερικό χώρο. Πόσο μάλλον να παίζεις 95-100 dB σε εξωτερικό χώρο... Ρε παιδιά, αν θέλετε κλαμπ, έχει αρκετά καλοκαιρινά σε ειδικές περιοχές που δεν ενοχλούν κανένα...

Θυμάστε τότε που το μπαρ στο Μήδεια ενοχλούσε όλη την περιοχή και παρέμενε ανοικτό παρά τις 300+ μηνύσεις; Κάτι τέτοιο παίζει και εδώ μόνο που δεν είναι ένα, είναι αρκετοί και δεν φαίνεται να έχουν διάθεση να ηρεμήσουν. Μόνο όταν κάποιος με μεγαλύτερα συμφέροντα εμφανιστεί, τότε ίσως γίνει κάτι. Ίσως ο Σύλλογος των μικρών Ξενοδοχείων και Πανσιόν, κάποιος σύλλογος Κατοίκων, ο Σύλλογος των Ιδιοκτητών Μπαρ (για να μην κλείσουν όλοι μαζί...), κάτι πρέπει να γίνει για αυτήν την ανεξέλεγκτη, σε συνδυασμό με τα τραπέζια, κατάσταση.

Και όλα αυτά όχι σε όποιο και όποιο μέρος, αλλά σε Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

μεσοκαλοκαιρινή κατάθλιψη...

Δεν είναι και το καλύτερο καλοκαίρι από θέμα χρόνου για να μπορώ να γράφω στο blog, αλλά καλό θα ήταν να ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα.

Πήγα στο Ρολόι και τους μίλησα για την ενόχληση. Όντως οι άνθρωποι από το βακούφι που το διαχειρίζεται, με βοήθησαν και το έκαναν σαφώς λιγότερο θορυβώδες.

Τα αυτοκίνητα στο Καστέλο αυξάνονται και πληθύνονται, λες και οι μόνιμοι κάτοικοι είναι πάρα πολλοί περισσότεροι το καλοκαίρι. Το ίδιο και τα μηχανάκια που τριγυρίζουν τα στενά από αφύλακτα σημεία όπως η πύλη στο λιμάνι. Τι να κάνουν και τα παιδιά του "Διαγόρα". Αν κάποιος θέλει να μπει, δεν έχουν καν την νομική ισχύ να τον σταματήσουν. Απλά ελέγχουν όσο μπορούν...

Υπάρχουν φυσικά και αυτοί που προσπαθούν να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους. Γνωρίζοντας το Δημόσιο καταλαβαίνω την κωλυσιεργία, αλλά όχι για πολύ ακόμα. Επεξηγώ:

Τροχαία εξακολουθώ να μην έχω δει για τακτικό έλεγχο. Ούτε και δημοτική ή συμβατική αστυνομία το βράδυ για πεζή περιπολία.
Το πάρκινγκ πίσω από το Καστέλο στο σχολείο δεν το βλέπω να γίνεται...
Τις ηλεκτρικές μπάρες και τις πύλες νέας τεχνολογίας ακόμα δεν τις είδα. Μονάχα κάτι σιδεριές μέσα στην μέση του δρόμου. Θα έρθει ο χειμώνας και θα γίνουμε πάλι χάλια.

Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα δεν έχουν μπει ακόμα. Εδώ σηκώνει κράξιμο φυσικά γιατί μας δουλεύουν και τηλεοπτικά και με τους διαγωνισμούς. Γνωρίζω και είμαι σε θέση να να παρουσιάσω στοιχεία για σοβαρή πρόταση για ηλεκτρικά αυτοκίνητα στην Παλιά Πόλη που κόλλησε κάπου στην γραφειοκρατεία και την αλλαγή διοίκησης του Δήμου. Δεν θα κόστιζε σχεδόν τίποτα... Αν θέλει κάποιος αρμόδιος του τα παρουσιάζω.

Τραπεζάκια βγάζει έξω ο καθένας, παντού, χωρίς έλεγχο. Ο χώρος στο τζαμί με τα μπαρ, που είναι και πέρασμα για το πάρκινγκ των κατοίκων στην πλ. Χαρίτου είναι υπό κατάληψη. Το ίδιο και η Απελλού, στο ύψος της Μιλτιάδου όπου το βράδυ κλείνει η κυκλοφορία λες και είμαστε υποχρεωμένοι να μην μπορούμε να περάσουμε επειδή εκεί είναι η νυχτερινή ζωή. Θα γίνει καμιά στραβή πάλι, δεν θα χωράει το ασθενοφόρο ή η πυροσβεστική και μέχρι να φύγουν από την μέση τα πράγματα θα έχει γίνει η ζημιά. Τότε ποιος είναι υπεύθυνος; Ο Δήμος που δεν μερίμνησε για την πρόσβαση ή όλοι οι μαγαζάτορες που κλείνουν το δρόμο με την ανοχή του Δήμου;

Η φασαρία από τα μπαρ με τα ηχεία έξω είναι απίστευτη. Είναι λογικό να υποθέτω πως μερικοί που πραγματικά ενοχλούν, έχουν πλάτες, δόντια, βύσματα, συμφέροντα κτλ κτλ. Δεν με ενδιαφέρει. Κλείστε τις πόρτες ή χαμηλώστε την μουσική ρε παιδιά. Δουλέψτε, αλλά σεβαστείτε και εμάς που μένουμε κοντά σας. Θολό και μαφιόζικο το τοπίο, δεν θα βγάλω το φίδι από την τρύπα. Υπάρχουν αρμόδιες υπηρεσίες. Εφαρμόστε του νόμους. Δεν είναι όλοι παράνομοι. Ούτε και ενοχλούν όλα τα μπαρ. Αυτοί όμως που είναι, ζουν παρασιτικά εις βάρος των άλλων που πληρώνουν την νύφη. Δεν είναι χώρος για ανοικτά κλαμπ η Παλιά Πόλη, πάρτε το χαμπάρι. Επειδή δεν υπάρχει οργανωμένη αντίσταση στην παρανομία είναι γιατί ακόμα οι κάτοικοι πιστεύουν σε θεσμούς και νόμους. Που δεν τηρούνται...

Και τα σοβαρά θέματα: Η κακογουστιά φυσικά είναι έκδηλη σε κάθε σημείο, τα σπίτια έξω από την βιτρίνα πέφτουν ακόμα, τα ναρκωτικά δίνουν και παίρνουν, αποχετευτικό δεν έχουμε (το πληρώνουμε όμως στην ΔΕΥΑΡ!!), οι δρόμοι που δεν πολυπερπατιούνται είναι μέσα στο σκουπίδι και στην λακκούβα. Τα μπουτίκ μας μάραναν... Φτιάξτε επιτέλους τους δρόμους.

Ο σύλλογος που ετοιμάζαμε κάποιοι κάτοικοι είναι έτοιμος. Σε λίγο καιρό θα έχουμε και τα απαραίτητα. Απλά έτσι που πάει το θέμα, μάλλον θα την κάνω για άλλα μέρη. Και φαντάσου πως είμαι σε καλή περιοχή...

Λέω να το κάνω περισσότερο δημόσιο το θέμα, σε όλους αυτούς που ενδιαφέρονται να αγοράσουν σπίτι στην Παλιά Πόλη. ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ, μην έρθετε και εσείς, εντός των τειχών, εκτός και αν είστε τόσο ρομαντικοί που μπορείτε να αντέξετε όλα αυτά που περιγράφω στο blog μου, τον τελευταίο καιρό.

Να θυμηθώ και τις υπέροχες φοινικιές στην τάφρο που χάθηκαν από το σκαθάρι. Σε λίγο καιρό, η υπέροχη εικόνα της χουρμαδιάς στην Ρόδο και στην Παλιά Πόλη ειδικότερα θα είναι παρελθόν. Όλα αλλάζουν προς το χειρότερο μου φαίνεται...

Κουραστηκα...

Και πάνω που είδαμε τα μέτρα του Γιαννακάκη για την κίνηση να αποδίδουν, άρχισε το άλλο παραμύθι. Η φασαρία.

Ακούω το μηχάνημα του ψυγείου του εστιατορίου απέναντι μου, όλη μέρα και νύχτα, ακούω τον εξαερισμό του όταν έχει κόσμο, ακούω τους πελάτες που κάθονται ακριβώς κάτω από το σπίτι μου, αλλά όλα αυτά δεν με ενοχλούν και τόσο. Τα συνηθίζεις μετά από λίγο.

Όπως συνήθεια είναι να ακούω τα μπαρ από το συντριβάνι μέχρι το σπίτι μου, άσχετα αν είναι 200 μέτρα μακριά (ίσως και παραπάνω...). Για αυτό φταίνε όσοι αφήνουν την Παλιά Πόλη να γίνει ανεξέλεγκτος μπαρόδρομος. Κάθε μέρα ανοίγουν και άλλα. Που θα πάει, στο τέλος θα αντιστοιχεί ένα σε κάθε πελάτη, δεν μπορεί κάποια θα κλείσουν. Εμ αυτό το συνήθειο με άδειο μαγαζί να παίζει η μουσική στην διαπασών με ανοικτές πόρτες 3 το βράδυ... Λες και είμαι υποχρεωμένος να τους ακούω. ΚΛΕΙΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ, να δουλέψετε και εσείς, να κοιμηθούμε και εμείς... υπάρχει λύση. Και κλείστε βρε υπεύθυνοι τα μαγαζιά που είναι υπαίθρια κλαμπ και ενοχλούν ολόκληρες περιοχές. 2-3 είναι αυτοί που κάνουν την χοντρή φασαρία. Το ξέρει και η κουτσή Μαρία πλέον ποιοι είναι. Αμάν πια. Ενοχλούν όλο τον κόσμο. Οι περισσότεροι κάτοικοι δεν μιλάνε για να μην έχουν και άλλα μπλεξίματα. Τι άλλο πια να κάνουν, κουράστηκαν και απηύδησαν...

και σαν να μην μου έφτανε αυτό, έχω και το ΡΟΛΟΪ....

7+1+8+1+9+1+10+1+11+1+12+1+
1+1+2+1+3+1+4+1+5+1+6+1+
7+1+8+1+9+1+10+1+11+1+12=
152 γκντανκ την μέρα... (γιατί δεν είναι νταν ή ντον...)

Και είναι ένας ήχος που ακούγεται διαπεραστικότατα στο αυτί μου, με ξυπνάει το πρωί στις 7, και δεν μ΄αφήνει να κοιμηθώ το απόγευμα σαν άνθρωπος πριν πάω στην δουλειά. Ξυπνάει και το μωρό μερικές φορές στις 10, 11 ή στις 12 το βράδυ, και του προκαλεί γενικότερα ανησυχία. ΕΙΜΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΩ; Έχει κάποια συμφωνία με τους κατοίκους πως δεν τους ενοχλεί και βαράει γκντανκ όλη μέρα με τον τέντζερη; Ξέρω άλλους 10 που έχουν φρικάρει... Τουλάχιστον στο Σαν Φραντζίσκο ή στον Ευαγγελισμό έχει ωραίες καμπάνες, όχι μια μαρμίτα ανάποδα... Ποιος δίνει άδεια σε ένα Πύργο ρολογιού να με ενοχλεί; Να κάνω ασφαλιστικά μέτρα μήπως; Γιατί πήγα και τους μίλησα να χαμηλώσουν λίγο την ένταση και με έχουν αγνοήσει. Ωραία είναι να χτυπάει, γραφικά, αλλά εγώ δεν θέλω να το ακούω μέσα στο σπίτι μου σε τέτοια ένταση. ΤΕΛΟΣ.

Σε λίγο καιρό, από όλα αυτά, θα πάθουν κάτι τα νεύρα μου, την βλέπω την δουλειά...

τα δέντρα τα καίμε ακόμα και στα μάτια μας μπροστά

Μιλώντας για φωτιές, κάποιες φορές είναι δύσκολο να δεις από που μπορεί να σου έρθουν. Το καημένο το πλατάνι, καθόταν ήσυχο στην γωνιά του τόσα χρόνια, μέχρις ότου είδε την περιοχή τριγύρω του να σφύζει από ζωή. Πελάτες, κόσμος και αποτσίγαρα... Τι να πούμε τώρα, το μεγάλο τασάκι έχουμε συνηθίσει να είναι ο δρόμος...

Το καημένο το δεντράκι, όπως κάθε πλατάνι που σέβεται τον εαυτό του είχε κάνει μια κουφάλα από κάτω όπου είχαν μαζευτεί αρκετά ξερά χόρτα. Έτσι άρχισε να καίγεται. Περίεργη ήταν η φωτιά του όμως, από μέσα, χωρίς να φαίνεται κάτι, παρά μόνο όταν είχε πυρώσει σαν καμίνι όλο το εσωτερικό δέντρο. Τότε το πήραν χαμπάρι οι γείτονες του. Αλλά ήταν μάλλον αργά. Δυό ώρες κάναν οι πυροσβέστες να το σβήσουν, τέτοιο καμίνι από μέσα ήταν. Ο καιρός θα δείξει αν την γλιτώσει ή όχι. Εύχομαι μόνο γιατί είναι κρίμα να χαθεί.

Ποδηλασίας συνέχεια

http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=SPEECH/05/320&format=PDF&aged=1&language=EN&guiLanguage=en

http://www.huffingtonpost.com/2009/05/06/bicing-barcelonas-communa_n_197050.html

Μιας και μιλάμε για ποδήλατα, δεν είναι κακή ιδέα όπως προτείνουν γενικότερα στην Ευρώπη να ξεκινήσουμε κάποιο πρόγραμμα που να προωθεί την χρήση τους. Δεν έχουμε και τις τεράστιες αποστάσεις στην Ρόδο για να καλύψουμε, τουλάχιστον στο Κέντρο της πόλης, ούτε και τις ανηφοριές του Σαν Φρανσίσκο...

Τώρα θυμήθηκα και το εκπληκτικό ποδήλατο του Γαβριήλ με τις τρεις ρόδες, τέλειο για μεταφορές και ψώνια... (το πουλάς;)

Αν είναι για χρήση SUV πάντως, το πρόγραμμα δεν χρειάζεται μιας και όλοι έχουν τρέξει να αγοράσουν και κάποιοι μάλιστα επιμένουν να τα βάζουν και εντός των τειχών για να το δούμε... Και να θαυμάσουμε τι; Πόσο κομπλεξικοί είναι; Τι το θες ρε φίλε το τέρας στην πόλη;

Άσχετο υστερόγραφο...
χθες με την πρώτη βροχούλα, έγινε της κακομοίρας από αυτοκίνητα πάλι το βράδυ... Άσε το ένα σκυλομπάρ που ακουγόταν μέχρι το Καστέλο. Βρεγμένη σανίδα που χρειάζονται μερικοί..